Öncelikle bir konuyu dile getirmeyi kendime borç biliyorum. Dünya genelinde pandemi öncesinde başlayan pandemi ile son gaz süregelen bir kriz başladı. Gelişmiş ülkeler de dahil tüm ülkelerin iç ve dış problemlerinin ekonomiye yansıyordu ve hala yansıyor. Ancak siz bir yaralıyı iyileştirmek yerine ona yeni yaralar açarsanız, yaralıyı kaybedersiniz..

Türkiye’de durum bu.. Kırılganlıklara yenilerini ekliyoruz. Ekonomi bir bilimdir, bu bilimin bir sistematiği vardır. Açıkça söylemek gerekirse; dövize bağlı enflasyon yüksekliğinin olduğu yerde faiz oranları indirilemez. Eğer siz bu çarkı kendi doğru bulduğunuz şekilde döndürmeye çalışırsanız, dişlileri kırarsınız.

TCMB’nin faiz oranlarını indirmesinde etkili olan sebepleri düşünüyorum. Sebepleri doğru ya da yanlış olarak ayırt etmeksizin belirtiyorum;

1 – Ekonomik büyümeyi desteklemek

2 – Olası faiz yükseltimine aralık bırakmak

3 – Siyasi talepler

TCMB’nin bu sebepler doğrultusunda hareket ettiğini düşünüyorum, ancak belirtmeliyim ki; bu sebepler faiz indirimi için geçerli sebepler değil..

Ekonomide güven esastır. Piyasaya, yerli paraya, yatırıma, tasarrufa, üretime vb tüm ekonomik etkenler için güvenilirlik ortamı yaratılmalıdır. Ekonomik kırılganlıkların darbe vurduğu güvensizliğe bir yandan ekleme yapıyor olmak akıl alır değil.. Bahse konu kırılganlıkların tedavisi faiz oranlarında değildir. Genelde yazılarımı “ben bu düşüncedeyim” şeklinde noktalarken, bu sefer daha net ve kesin konuşuyorum. Çünkü bu konu bir sistem ve denklem konusudur.

Yabancı Para Kuru ⬆️ = Yerli Para Faiz Oranı ⬆️

Dövize bağlı maliyet enflasyonu ⬆️ = Faiz Oranı ⬆️

…..

Muhammed Yenice