Kurum kültürü; bir grup insanın ortaya çıkardığı kurum ortamında oluşturulan değerler bütünüdür. Kurum kültürü bozulduğunda ortadan aidiyet duygusu kalkmaktadır. Bu durum zamanla çalışanlar için vazgeçilmesi basit bir ortam oluşturur.

Türkiye’de kurum kültürünün çok zayıf olduğunu söyleyebilirim. Şirketler personeli yetiştirmek, değer katmak ve aidiyet duygusu aşılamaktan ziyade kısa süre içerisinde personelden faydalanıp onun yerini doldurmayı düşünüyorlar. İnsan kaynağı yönetiminin çok kötü seviyelerde olduğunu söylesem abartı olmaz. Eleştirim ağır olacak fakat; kurumları kurum yapan onu yöneten ve orada yönetilenlerdir. Yöneticilerimizin çoğunluğunun; liderlik, eğitim, yetenek ve ahlaki yönden yetersiz olduğunu düşünüyorum. Yöneticinin yetersiz olduğu bir kurumda yönetilenin yeterli olmasını beklememek gerekiyor. Herhangi bir sektör için durumun aynı olduğunu görüyorum.

En büyük sorun “Liyakat Eksikliği”

Liyakat bir şeye layık olmak anlamına gelir. Bir şeyi hak etmeden elde ettiğinizde bu durum ortaya liyakatsizlik çıkarır. Ekonomi üzerine uzmanlığı olan birini Tıp bilimine ilgi duyduğu için doktor yapamayız. Bu durum ortaya liyakatsizlikle birlikte iş yapamama ve bulunduğu ortamda da iş yapılmasına müsaade etmeme gerçeğini yaşatır.

Birçok kurumda karşımıza çıkan olay; yeterli eğitim seviyesine sahip olmayan, liderlik ile patronluğu karıştıran, karar almada cesaret sahibi olmayan ve ilgili iş konusunda yeterince tecrübesi olmayan kişilerin yönetici olmasıdır. Bu şekilde yönetilen kurumların yarattığı istihdamın sessiz istifa durumu yaratmasına şaşırmamak gerekir.

“Sessiz İstifa”

Sessiz istifa öncelikli olarak kendini çalıştığı yere ait görmeme hissi ile oluşur. Bireyler bu durumda çok çalışmak, kendini geliştirmek, sorumluluk almak, verilen işi ya da görevi eksiksiz yerine getirmek gibi davranışlardan kaçınırlar. Kurum onlar için kariyer veya mesleğini severek yapma alanından ziyade çalışmış olmak için zorla geldikleri bir alana dönüşür. Benim için sürekli personel değişikliği ve kötü insan kaynağı yönetimi olarak yorumlanan bu durum; bahsettiğimiz kurumlar için “sirkülasyon” olarak tanımlanıyor.

Kurum kültürünün bu anlayışla devam etmesi hem kalifiye personel hem de gençler için sessiz istifa durumunu devam ettirecektir. Aslında kuruma da çok büyük zararlar getiren bu anlayıştan, idrak edemedikleri için vazgeçemeyen küçük büyük tüm kurumların ve işletmelerin bir an önce vazgeçmesini dilerim.

Muhammed Yenice