“Birilerinin çıkarlarına göre hareket etmediğinizde, değiştiğinizi söylerler” çok kıymetli olan bu söze her rastladığımda; tekrar tekrar tecrübelerle yoğrularak yüzüme oturan acı bir tebessüm ile karşılaşırım. Bu durumun birde değişmekten ziyade “dengesizlik” formu var. Sabit fikirli insanların, duruma göre değişiklik yapan veya yapmak zorunda kalan insanlara saygı göstermediklerini görüyorum. Bununla kalmayıp bir de “dengesiz” sıfatı ekliyorlar. Kararsız olmak veya sözünde durmamak konularını ayrı tutuyorum, ama bir durumun oluru artık yok ise, değişiklik göstermek “duruma göre şekillenmek” gibi akıllıca bir kavramı uygulamaktır bence, bundan dolayı fikir değişikliğine gitmek neden “dengesizlik” diye adlandırılır anlamıyorum. 

Hemen bir örnekle devam edelim; arkadaşınıza bu kış tatil yapmak istediğinizi söylediniz, bunun için çok heyecanlı ve istekli olan arkadaşınız hemen planlar yaptı, siz de tabi istediğiniz için birlikte konuştunuz, hayaller kurdunuz diyelim. Zaman geçti, işler yolunda gitmedi siz maddi veya manevi bir durumdan ötürü bu hayalleri gerçekleştiremeyecek oldunuz, ki gayet normal bir durum. 

“Sen de amma dengesizsin, konuşmuştuk hani gidecektik tatile” cümlesini duymanız veya duyma ihtimaliniz, işin rengi değişmeye başlıyor. Siz elinizde olmayan şeylerden ötürü, kendi hayallerinizi bile gerçekleştiremiyorken, arkadaşınızın sizi acımadan yargılıyor olması gayet üzücü bir durum. Aynı şekilde hemen kendimden örnek vereceğim. Bazen insanlar bulunmaması gereken davranışlarda bulunuyorlar, bu da normal tabi. İnsan sonuçta, hata yapmak için doğmuş bir varlık. Ben bu durumlarda insanlara bazen sözlü, bazen mesafeli söylem veya davranışlarımla anlatmaya çalışırım hoşlanmadığım durumları. Yine böyle bir durum yaşanırken, samimi biri bana;  “senin yüzünden ne yapacağımı şaşırdım, kime kızıp kiminle konuştuğun belli değil” diye çıkıştı.

Ben insanların her zaman önce kendini sorgulaması gerektiğini düşündüğümden, yine öyle yaptım. Fakat baktım ki haklıyım. Ben bir insanı seviyor olabilirim, fakat bu onun yanlış yaptığını değiştirmez. Nasıl seviyorsam aynı şekilde nefrette edebilirim. Anlatmak istediğimde bu zaten, duruma bağlı hisler bunlar. Bana bunu söyleyen kişiyi düşündüm, sabit fikirli olması onu hep üzmüş bugüne kadar. Duruma göre şekillenememiş, doğruyu görememiş, herhangi bir konuyu analiz edememiş ve sonunda hep üzülen olmuş. Sabit fikirlilik, fikirlilik değil fikirsizliktir benim gözümde. Çünkü fikir edebilen biri, değişik fikirlere sahip olur. Bu insanın kendine yapmış olduğu eziyetten ziyade bir şey olamaz. 

Ne olursa olsun; sözünde durmak büyük bir erdemdir, kararsız olmamak büyük bir artıdır, fakat durumun gidişatına göre fikir değiştirmek bence mükemmel bir yetidir. Bazen sizi tehlikeli durumlardan dahi kurtarabilir. 

Etrafınızda ki sabit fikirli insanları analiz edin, onlara yardımcı olun, olamıyorsanız da kendinize yardımcı olun, uzaklaşın. Bu hayat sabitlikle geçmez. Hareket fiziken de zihnen de gereklidir. 

Muhammed Yenice